Wolbaai

Gespeeld door: Tineke Jansen.

Leeftijd: 304 jaar.
Ras: elf (puur).
Geslacht: Vrouwelijk.
Zielnaam: Ljopo.
Functie: Schapenhoeder.
Geboorteseizoen: Lente.
Vaardigheden: Rustig blijven in stresssituaties, nachtzicht, wol verwerken, fluiten en simpele oplossingen bedenken.
Magie: Zenden, vinden.
Persoonlijkheid
Wolbaai is lui en vindt het heerlijk om lekker weg te dromen terwijl ze op de schapen past.Sommige elfen zeggen wel eens dat ze teveel bij de schapen zit en ze nu wol in haar hoofd heeft. Ze maakt zich niet snel druk of zorgen en snapt het niet goed als anderen dat wel doen.Omdat ze zich niet druk maakt heeft ze ook niet veel angsten. Hierdoor komt ze vaak onverschrokken over. Door haar zogenaamde onverschrokkenheid en nonchalantheid ziet Wolbaai niet al het gevaar en ze heeft dan ook al meer dan eens verwondingen opgelopen.
Omdat ze veel dagdroomt let Wolbaai niet goed op haar omgeving en heeft ze vaak niet in de gaten wat er om haar heen gebeurd. Het kan wel eens voorkomen dat ze schapen kwijt is omdat ze die gewoon niet heeft zien weglopen. Gelukkig kan ze dan vaak haar magie wel gebruiken om het schaap terug te vinden. Met haar kind Sprinkel gaat Wolbaai, tot ergernis van veel stamgenoten, nonchalant en volgens anderen ook onverschillig om. Het zal allemaal wel loslopen vindt ze, er zijn genoeg elfen om op haar te letten.
Wolbaai houdt van fluiten, met haar mond en met een fluit. Dit doet ze dan ook vaak als ze bij de schapen zit. Ook gebruikt ze soort waarschuwingsfluitjes voor de schapen. Om ze een halt toe te roepen of om ze bij haar te laten komen. Deze geluiden maakt ze door gewoon te fluiten óf door op haar vingers te fluiten.

Uiterlijk
Gezicht: Vrij rond gezicht, beetje bolle wangen en wipneusje. Haar blauwe ogen zijn aan de onderkant recht en hebben een afgeronde driehoekige vorm. Wenkbrauwen zijn rond van vorm. Mond is van normale grootte, onderlip is iets voller dan bovenlip. Ze heeft een duidelijk kuiltje in haar bovenlip.
Haar: Blond, kort en piekerig. Aan de rechterkant zit een scheiding..
Lichaam: Doordat Wolbaai als schapenhoedster niet bijzonder veel lichaamsbeweging krijgt is ze niet heel slank en heeft haar lichaam volle ronde vormen. Ze heeft een vrij donkere huid. Op haar rechterschouderblad zit een litteken van 2 duimen lang. Op haar rechterbovenarm zitten 3 kleine krasjes en op haar linkerenkel zit aan de buitenkant van haar been een rond litteken ter grootte van een kiezelsteentje.

Kleding
Warm: Een lichtblauwe strapless bikinitop met een brede band op haar rug. Voor zitten de twee cups met een houten ring aan elkaar. Een wikkelrokje, eigenlijk gewoon een rechthoekige lap met touwtjes die ze omwikkeld en vastknoopt. Het komt net over haar billen. Ze draagt er een lichtblauw slipje onder. Wolbaai heeft veel verschillende wikkelrokjes, allemaal felgekleurd en met een motiefje.
Koud: Een paarsblauwe rok met daarover een iets kortere magenta-kleurige mouwloze overgooier met v-hals. De overgooier zit aan beide zijdes van de armgaten tot aan haar middel vast gestikt, daaronder hangt ie open. Onder haar overgooier draagt ze een lichtgrijs shirt met lange losse mouwen, die bij haar polsen met een touwtje vastgebonden zijn. Om haar rechterbovenarm zitten 3 paarsblauwe banden en om haar linkerbovenarm 2. Om haar middel draagt ze een lichtgrijze riem die losjes hangt.
Ook haar snowboots zijn lichtgrijs. Ze zijn van bont en er zitten magenta-kleurige bandjes omheen gewikkeld.
Kleuren: In de zomer lichtblauw met een andere felle kleur. In de winter grijs, paarsblauw en magenta.

Sieraden: Een kronkel-schelp aan een touwtje om haar nek, een simpel knopje (oorbel) in haar linkeroorlel, een rode stoffen band om haar linkerbovenarm met schelpjes en touwtjes eraan en 2 enkelbanden van hout om haar rechterenkel. In de winter draagt ze alleen haar ketting en haar oorbel..
Speciale voorwerpen: Wolbaai heeft een mooi versierde fluit van haar vader gekregen. Het is een dubbele fluit die beschilderd is. Ze heeft zelf een schoudertas gemaakt zodat ze ‘m makkelijk mee kan nemen als ze met de schapen op zoek gaat naar groener gras. Ze heeft vaak touw bij om o.a. koppige schapen mee vast te zetten..
Wapen: Een scheermes, speciaal voor de wol en een blaaspijp waar ze dodelijke en verdovende pijltjes voor heeft..

Familie
Ouders:Vader Wissel, moeder Oesterschelp (beide overleden).
Oesterschelp is overleden toen Wolbaai 7 was. Zij zat met haar voet klem toen zij in een eigengemaakte val stapte. Koppig als ze was zond ze niet om hulp toen de orkaan op kwam zetten, waardoor ze niet kon vluchten toen een boom omwaaide en haar verpletterde. Wolbaai heeft weinig herinneringen aan haar moeder.
Wissel heft vele jaren langer geleefd en is pas gestorven toen Wolbaai 279 jaar was. Hij heeft veel betekend in haar opvoeding en was later een goede vriend van haar geworden. Ze deelden hun passie voor het fluiten en Wolbaai mist hem nog regelmatig. Ze herdenkt hem in haar muziek. Wissel is gestorven aan een dodelijke ziekte waar de heler geen geneesmiddel voor wist. Wolbaai heeft een tijdje ontkend dat haar vader op sterven lag maar heeft zijn laatste dagen bij hem gewaakt en voor hem fluitgespeeld als afscheid.
Broer: geen
Partner: Wier (E)(O)
Wolbaai mocht Wier eigenlijk helemaal niet voordat ze erkenden (en daarna eigenlijk nog steeds niet echt), hij was een drukke elf, die zich overal zorgen om maakte. Toen Wolbaai hoogzwanger tijdens een wandeling in het jagerswoud een wild beest tegekwam probeerde Wier haar te redden en is daarbij omgekomen.
Volgens Wolbaai had hij niet hoeven sterven, aangezien zij in haar ogen niet in gevaar was. Hoewel ze erkent hadden en hun zielen elkaar kenden, had Wolbaai er niet veel moeite mee om over het verlies heen te komen. Ze pasten toch niet bij elkaar. Wat de opvoeding van Sprinkel betreft is Wolbaai blij dat ze het nu zelf kan bepalen, aangezien Wier en zij allebei een heel andere manier van opvoeden in gedachten hadden.
Kind: Sprinkel
Wolbaai houdt van Sprinkel en geeft haar vaak haar zin. Ook als het om gevaarlijkere dingen gaat als alleen ergens gaan spelen of zwemmen. Wolbaai wil haar de vrijheid geven zelf te leren van haar fouten en zal haar dus niet snel iets verbieden.
Vrienden: Riviervos, Zandkijker, Zeetraan.
Riviervos deelt Wolbaai’s passie voor muziek. Hoewel Riviervos er op een andere manier mee bezig is vindt Wolbaai het fijn samen met haar nieuwe wijsjes te bedenken.
Wolbaai en Zandkijker zijn samen opgegroeid. Zij schelen niet veel in leeftijd en zijn altijd speelmaatjes geweest. Hun vriendschap heeft z’n ups en downs gehad, maar ze blijven bij elkaar terugkomen.
Als de schapen hun wol gegeven hebben en Zeetraan veel werk heeft met het verwerken van de wol helpt Wolbaai haar graag. Doordat ze op die momenten veel samenwerken zijn ze ook buiten dat seizoen meer met elkaar op gaan trekken. Hoewel Wolbaai kleding maken in het algemeen niet echt kan, vindt ze het leuk hier iets over te leren. Zeetraan heeft haar dan ook geholpen toen zij zelf haar tas heeft gemaakt.


Geschiedenis
Ook vroeger, als kind, maakte Wolbaai zich niet druk. Ze is dan ook altijd al nonchalant met voorwerpen omgegaan. Op één of andere manier vond ze die toch altijd terug. Pas later kwam ze erachter dat dat door haar magie kwam. Ze heeft nooit héél veel moeite gedaan om haar magie goed te ontwikkelen, maar omdat ze erg vaak dingen laat slingeren is ze gaandeweg toch redelijk vaardig geworden met het 'vinden'.

Haar vader kon goed fluiten op zijn fluit en Wolbaai probeerde als kind zijn muziek altijd na te bootsen met haar mond. Hierdoor kan ze goed fluiten. Toen ze 34 was heeft ze haar vaders leven gered door met een schelle fluit een wild beest af te leiden dat Wissel's leven bedreigde. Als dank hiervoor heeft hij een dubbele fluit aan haar gegeven die hij zelf had gemaakt en beschilderd. Tijdens het schapenhoeden heeft Wolbaai veel op de fluit geoefend, waardoor ze nu (één van) de beste fluitspeler(s) van de stam is.