Sneeuwduin

Gespeeld door: Samantha van Vugt.

Leeftijd: 390 jaar.
Ras: elf (puur).
Geslacht: Vrouwelijk.
Zielnaam: Najiz, nog niet gevonden.
Functie: Verhalenbewaarder, jager.
Geboorteseizoen: Winter.
Vaardigheden: Muziek maken, klimmen, sluipen, goed geheugen, verleiden.
Magie: Zenden.

Persoonlijkheid:
Sneeuwduin is een gelukskind. Het was een groot wonder dat ze geboren werdt, en al helemaal in de winter, en dat ze het heeft overleeft. Ze heeft hier een ligte eigendunk van opgelopen, maar het is niet irritant. Ze is snel jaloers, en vooral bezitterig, maar heeft veel geduld. Ze vindt het geweldig om op de grote trommel te slaan, als het Dansfeest is. Elke elf bespeelt een instrument, maar zij vindt het krachtig slaan op de trommel toch wel het geweldigst. Als Sneeuwduin niets te doen heeft ligt ze meestal te luieren en te dagdromen, want ze vindt dat ze al taken genoeg heeft. Niet vandaag kijken wat er morgen kan gebeuren, dat zie je morgen vanzelf wel, is dan ook haar motto.. Sneeuwduin staat erom bekent om stiekem weg te sluipen tijdens de jacht, om dan zelf te jagen, maar elke keer weet haar hoofdman haar weer te vinden. Straffen heeft bij Sneeuwduin geen zin, ze doet wat ze zelf wil, maar ze luistert toch wel naar haar stamhoofd. Sneeuwduin en Krulbijl zijn erg goede vrienden, vooral sinds Zekerhand, Krulbijl's zus en Sneeuwduin's beste vriendin, vermist wordt. Het feit dat ze haar zielnaam nog niet heeft gevonden is een geheim dat alleen Zekerhand en Krulbijl weten. Ze zchaamt zich over het feit dat zij zo oud nog niet is geslaagt in de meditatie, en ze vreest dat ze haar zielnaam nooit zal vinden. Sneeuwduin heeft een ernstige fobie voor mieren. Ze vindt ze eng, en ze kruipen over al in.

Uiterlijk:
Gezicht: Sneeuwduin heeft een vrij peervormig hoofd, een beetje naar beneden gerichte neus, turquaise nauwe ogen, dikke zwarte wenkbrauwen en een vol roze mondje.
Haar: Ze heeft donkerbruin haar, met natuurlijk lichtbruine highlights. Ze draagt haar lange pony in een staarje achterop haar hoofd. Langs haar slapen hangen ook twee dikke staarten, en deze rijken tot haar sleutelbeen. De rest is gebonden in een dikke staart. De staart begint halverwege haar schouderbladen, en haar haar reikt tot haar onderrug.
Lichaam: Sneeuwduin is mager gebouwd, en heeft een bruinere ogslag dan de rest, haar armen lijken fragiel,maar er zit veel kracht in. Sneeuwduin heeft meerdere littekens, eentje bij haar heupbot, eentje over de rug van haar hand, ze mist een stukje van haar oor, en een heel groot litteken achter op haar rug. Het heeft meerdere uitlopers.

Kleding:
Warm: Ze heeft een lichtblauw topje, met een hals die onder haar boezem eindigt. Het is puntig afgerafeld. Ze heeft een strakke broek, die onder uitloopt en is zandkleurig. Er zijn een aantal blauwe bloemen opgestikt, Ze heeft aan de riem die ze draagt twee riemen waar ze de welpvossen aanlijnt, zodat ze niet weglopen. Ze heeft een paar armbeschermers, waar schelpen zijn opgenaait. Ze reiken van haar onderarm tot haar hand. Het heeft geen vingers, en heeft allerlei kleuren, omdat er zoveel schelpen opzitten.
Koud: Ze draagt een bonte grijze trui over haar topje heen, en de uiteinden van de armen zijn in de armbeschermers gepropt. Ze heeft warme witte bontlaarzen waar haar broek in is gepropt. Ze draagt over dit alles nog een leren jas, die bruin kleurig is.
Kleuren: Blauw en bruin.

Sieraden: Sneeuwduin draagt geen sieragen.
Speciale voorwerpen: Haar vosjes. Ze heeft een nest met kleine vosjes gevonden, maar de vosjes weigeren groot te worden. Ze heeft niet door dat het een verwant is van de woestijnvos, die niet groot wordt, maar omdat ze de moeder had gedood tijdens de jacht, nam ze het moederschap van de vosjes op zich. Ze zijn altijd bij haar en lopen aangelijnd aan haar broek, maar de twee vosjes trekken haar nog al eens een andere kant op.
Wapen: Sneeuwduin heeft een knuppel, en een kleine boog.

Familie:
Ouders: Vader Vogelvlucht (O), moeder Vlinder (O). Sneeuwduin heeft haar ouders goed gekent. Ze hield van haar vader op zijn vrijheid, en ze hield van haar moeder om haar striktheid. Ze vulden elkaar prima aan, hoewel en af en toe wel eens knallende ruzie kon ontstaan, maar dat maakten haar ouders altijd nog geen 5 minuten later goed. Ze konden niet zonder elkaar, en Sneeuwduin kon niet zonder hen. Ze had allebei de goede en slechte aspecten van haar ouders. Toen haar vader overleed na prooi te zijn gevallen aan een haai waren zij en haar moeder ontroostbaar, Sneeuwduin van 84 jaar oud. Haar moeder stierf nog geen honderd jaar daarna, aan een ziekte epidemie. Sneeuwduin heeft op haar zusje gelet, zoals haar vader dat zou doen. Zus: Zandkijker, ze kan goed met haar zus opschieten, en ze hebben af en toe nog steeds zussen ruzie.
Partner: geen, maar ze is wel op zoek naar een geschikte kandidaat.
Kind: geen.
Vrienden: Zekerhand, Strandrenner, Haaieschild, Krulbijl.
Dat haar vriendengroep vooral uit mannen bestaat kan Sneeuwduin niet veel schelen. Ze mist Zekerhand verschrikkelijk, maar probeert niet te veel in te denken wat er met haar gebeurt kan zijn. Dat haar beste vriendin 864 is kan Sneeuwduin weinig schelen, en alle problemen die ze had gooide ze er bij haar uit.
Strandrenner is van jongs af aan haar speelmaatje geweest. Hij was niet veel ouder dan haar, en toen ze klein waren daagden ze elkaar altijd uit voor de meest onmogelijke opdrachten. Toen ze nog heel jong waren hadden ze elkaar belooft dat ze later met elkaar zouden erkennen, en daar lachen ze beiden nu nogsteeds om. Al kriebelt het bij Sneeuwduin wel als ze met Strandrenner omgaat.
Sneeuwduin weet af en toe niet wat ze met Haaieschild aanmoet, omdat hij nog vrij jong is, vindt ze hem vaak onverantwoordelijk, maar dat geeft niets uiteindelijk, ze hebben veel lol samen, zowel overdag als tussen de vachten.
Krulbijl is voor Sneeuwduin een apart verhaal. Hij is het vervelende broertje van Zekerhand, maar aan de andere kant wel haar beste vertrouwspersoon. Toen Zekerhand verdween hebben ze samen dagenlang gezocht, zonder enige hoop. Krulbijl hield Sneeuwduin tegen om de voorbij Dodemans Rots te gaan, want dat was vast en zeker hun dood geweest, en daar zou Zekerhand niets aan hebben. Ze respecteert haar Stamhoofd, maar probeert Krulbijl af en toe steels onderuit te halen. Ook bij Krulbijl heeft ze af en toe een rare kriebel.

Geschiedenis:
Sinds dat haar ouders zijn overleden is Sneeuwduin van dag tot dag gaan leven. Sneeuwduin heeft als kind niet veel meegemaakt, naast het verlies van haar ouders. Ze is ooit tijdens het paar seizoen van de krabben ertussen gevallen, en is zo een stukje van haar oor verloren. Op haar hand heeft ze een litteken omdat er ooit een dolle wasbeer in heeft gebeten. Schildpad kon voorkomen dat ze de ziekte kreeg, maar kon er niet voor zorgen dat het geen litteken werd. Op haar rug draagt ze het bewijs dat er overlevenden kunnen zijn na aangevallen te zijn door een wild zwijn. Aangezien zwijnen van achter aanvallen, werdt Sneeuwduin in de rug geraakt, en raakte ernstig gewond. Ze heeft weken lang op haar buik gelegen zodat de wond kon helen. Ze heeft vele orkanen overleeft.

Sinds dat Zekerhand wordt vermist is Sneeuwduin een beetje haar plaats voor Krulbijl proberen aan het vullen. Ze wil haar niet doen vergeten, maar ze vindt dat de stam iemand als Zekerhand nodig heeft, en dat zal ze proberen te zijn. Sneeuwduin heeft dagenlang met Krulbijl gezocht, en zijn verslagen teruggekeert.