Schildpad

Gespeeld door: Tineke.

Leeftijd: 734 jaar.
Ras: elf (puur).
Geslacht: Mannelijk.
Zielnaam: Zjel.
Functie: Heler.
Geboorteseizoen: Winter.
Vaardigheden: Sterke verhalen vertellen, krachtoefeningen, planten- en kruidenkennis.
Magie: Zenden.

Persoonlijkheid
Schildpad is een elf die erg zeker is van zichzelf. Hij heeft het vaak over vroeger en wat voor avonturen hij in zijn jonge jaren mee heeft gemaakt. Meestal zijn die verhalen flink aangedikt en vallen ze onder de categorie 'sterke verhalen'. Als je Schildpad zou moeten geloven heeft hij zelfs oog in oog gestaan met de Wezens!
Schildpad heeft het idee dat hij alles aan kan, wat ook vaak zo is. Hij gaat dan ook graag zowat alle uitdagingen aan, ondanks dat hij zijn rechteronderbeen heeft verloren aan een worstelpartijtje met een haai. Hij gaat daar makkelijk mee om en ondervindt weinig problemen.
Schildpad kan zo zijn buien hebben en is af en toe erg chagerijnig. Dan heeft hij altijd wel wat te mopperen. Gelukkig duren deze buien nooit heel erg lang.

Uiterlijk
Gezicht: Schildpad ziet er vrij stoer uit. Hij heeft een duidelijke kaaklijn met een normale mond. Zijn onderlip is iets dikker dan de bovenlip en wat donkerder dan de rest van zijn huid. Zijn neus is eens gebroken geweest en daardoor is deze een beetje scheef en zit er een bobbel in. Hij heeft bladvormige grijze ogen met borstelige grijze wenkbrauwen erboven.
Haar: Erg dun, maar wel vrij lang, het komt tot ongeveer halverwege zijn schouderbladen. Het zit eigenlijk altijd in een simpele dunne vlecht en is grijs van kleur. Schildpad draagt er bijna altijd zijn groene hoofddoekje over.
Lichaam: Schildpad is best wel gespierd en sterk, ookal zou je denken dat hij zwak is door zijn handicap. Niets is minder waar. Hij houdt van de zon en het strand en heeft dan ook vaak een getinte huid. Littekens heeft hij genoeg, maar de meest opvallendste is toch wel die aan zijn rechterbeen. Zijn been is net onder de knie geamputeerd, na een aanval van een haai. Hij heeft een houten poot waar hij aardig mee uit de voeten kan. De huid bij dat litteken is vrij gevoelig en is bijna altijd bedekt tegen het zonlicht. Verder is zijn neus ooit gebroken geweest en dat is ook nog zichtbaar.

Kleding
Schildpad's houten poot is zo gemaakt dat hij met banden vastgemaakt kan worden aan zijn riem. Aan de voor en achterkant van zijn been lopen verticaal zandkleurige banden naar zijn riem. Onder aan zijn been en halverwege zijn bovenbeen lopen nog verschillende horizontale banden van dezelfde kleur. Deze banden lopen over zijn broek, zodat hij zijn poot makkelijk af en aan kan doen.
Warm: Een shirt met wijde ronde hals en korte mouwen. Het komt tot net boven zijn navel en is gestreept. De kleuren van het shirt zijn lichtbruin en zandkleur. Hij heeft een groene driekwartsbroek met een dubbele bruine riem. Zijn laars is zandkleurig, met touw erom heen gewikkeld. Schildpad draagt een groen hoofdoekje. Als het erg warm is doet hij zijn shirt en laars uit en maakt hij z'n hoofddoekje nat voor extra verkoeling.
Koud: In plaats van een driekwartsbroek draagt Schildpad een lange groene broek (hoewel je bij zijn rechterbeen geen verschil ziet). Onder zijn gestreept shirt draagt hij een bruin shirt met lange mouwen. Hij heeft een groene gebreide sjaal en een lange bruine regenjas.
Kleuren: Groen, bruin, lichtbruin en zandkleur.

Sieraden: Een houten oorring in zijn linkeroorlel en een haaietand om zijn nek. Het is een tand van de haai die ervoor zorgde dat Schildpad een been mist. Het zit aan een dun zwart touwtje.
Speciale voorwerpen: Zijn houten poot en zijn kruk. De kruk heeft twee bruine stokken die in een v-vorm lopen en onder bij elkaar gebonden zijn met groene banden. Aan de bovenkant zit een dwarsbalk waar wol omheen zit. Hieromheen zijn weer groene banden gewikkeld. Deze dwarsbalk zit ter hoogte van zijn oksel. Ter hoogte van zijn heup zit de tweede dwarsbalk. Hier zitten ook groende banden omheen. Dit is de balk die Schildpad vasthoudt. Aan de onderkant van zijn kruk zit een zandkleurige tas. Omdat hij de kruk alleen meeneemt op lange tochten kan hij hier zijn geneeskrachtige zalfjes en kruiden in meenemen.
Verder heeft Schildpad verschillende kommetjes nodig voor zalfjes, hiervoor gebruikt hij vaak de lege schildjes van baby-schildpadjes. Ook heeft hij een stenen vijzel.
Wapen: Een houten werpspeer (die hij aan zijn kruk kan vastbinden) ::en een dolk die hij voor dagelijkse dingen gebruikt.
Familie
Ouders: Vader Platvis (O), moeder Witmaan (O)
Zus: Vriesbloem (O)
Neefje: Krulbijl
Schildpad kan het goed vinden met zijn neefje en houdt wel van een goed gesprek met hem. Hij ziet dat Krulbijl het af en toe moeilijk heeft met het feit dat hij nu stamhoofd is en probeert hem altijd bij te staan met goede raad.
Partner: Bloedwater (O)(E)
Bloedwater was zijn hart en ziel. Ze hielden echt van elkaar en hij mist haar dan ook erg. Alhoewel hij dat vaak voor zichzelf houdt. Toen zij stierf had hij uiteraard veel verdriet maar hij denkt nog steeds dat zij hen bij heeft gestaan in het vechten voor Haaieschild tijdens zijn doodsstrijd.
Kind: Haaieschild
Schildpad vind het leuk dingen van zichzelf in Haaieschild terug te zien. Zoals het feit dat hij graag visverhalen verteld of toneelstukjes opvoert, Haaieschild heeft het niet van een vreemde. Ze vullen elkaar goed aan in het vertellen van verhalen. Hij heeft zijn zoon dan ook altijd veel verhalen verteld.
Vrienden:Schildpad voelt zich vaak de papa van de stam, zeker omdat hij nu de oudste is. Hij heeft veel elfen zien opgroeien en heeft hen allen veel geleerd en veel sterke verhalen verteld. Hij kan eigenlijk met iedereen wel goed opschieten. Hij beschouwt echter een aantal elfen tot echt goede vrienden. Parelgolf, Sneeuwduin, Strandrenner en zijn neefje Krulbijl. De goedgelovige Parelgolf is een geweldig publiek voor zijn verhalen en hij houdt ervan haar voor de gek te houden. De enige die nog veel van Schildpad's jeugd weet is, ondanks dat ze er zelf niet bij is geweest, Sneeuwduin, de verhalenbewaarster. Ze delen hun passie voor verhalen vertellen. Strandrenner is vaak bij hem langsgeweest als patiënt en is zo langzamerhand een goee vriend geworden (alhoewel Schildpad hoopt dat zijn bezoekjes aan hem als heler wat minder worden).

Geschiedenis
Schildpad was vroeger erg schrikachtig en bang voor van alles en nog wat. Hij kroop dan vaak weg, hier heeft hij dan ook zijn naam aan te danken. Toen hij de aanval van de haai overleeft had door zijn moedigheid en doorzettingsvermogen is dit helemaal omgeslagen. Schilpad heeft zijn eigen been afgebonden en heeft een kracht gekregen om te overleven. Deze kracht is gebleven en is sterker geworden. Schildpad heeft zijn naam gehouden, maar nu omdat hij net als een schildpad een hard schild heeft.
Dat Haaieschild ooit is gebeten door een haai, vindt Schildpad nogal ironisch, gezien zijn eigen handicap. Hoewel hij zelf goed met zijn handicap om kan gaan heeft hij alles geprobeert op zijn zoon dat lot te besparen. De infectie die Haaieschild op had gelopen maakte het wel spannend, aangezien Schildpad moest kiezen tussen amputeren of niet, met als risico dat hij kon overlijden. Gelukkig is alles goed afgelopen, aangezien het Schildpad wel érg zwaar was gevallen als hij twee geliefde elfen zo kort achter elkaar moest verliezen.

Opmerkingen
Binnen de Borg loopt Schildpad meestal zonder kruk. Hij kan goed met zijn houten been omgaan en kan er zelfs mee rennen. voor lange afstanden echter neemt hij zijn kruk mee als ondersteuning. Ook omdat hij dan zijn tas bij heeft met geneesmiddelen. Binnen de Borg is dit niet nodig, omdat dit zo uit zijn hol gehaald kan worden.