De Elfen

Klik hier voor Voedselvoorziening en Tradities

De elfen van Vogelkop Eiland zijn puurbloed elfen. Ze kennen geen bonddieren en kunnen niet dierbinden. Ze kunnen allen zenden en hebben hierdoor ook zielnamen. De elfen leven overdag, en zijn 's nachts zelden buiten. Het gevaar van de Wezens is te groot.
Het zijn allen goede klimmers en zijn fysiek veel bezig, het zijn dus geen spillebenen. Door het vissen en het feit dat ze niet kunnen genezen, hebben alle elfen wel ergens een litteken. De elfen zijn 's zomers overdag veel bezig, en worden dus flink bruin. Ze verliezen deze bruine kleur echter weer als het winter wordt. De elfen zijn net zo groot als de wolfrijders, want alle elfen drie à vier generaties na de Allerhoogsten zijn in lengte geslonken.

Muziek
De elfen van Vogelkop maken alleen muziek in de zomer, te veel geluid maken in de winter is gevaarlijk. Ze hebben doorgaans veel drum- en blaasinstrumenten, en een enkel snaarinstrument, maar ze gebruiken de snaren liever voor andere doeleinden.
Bij de muziek wordt echter niet gezongen. Wat de elfen wel kennen is dansen, en dit hoort dan ook bij de feesten. Het houdt de elfen bezig en iedereen wordt er vrolijk van. Er zijn speciale dansfeesten voor de ouderen waarbij schaarse danskledij wordt gedragen.

Kleding
De zomers zijn doorgaans ontzettend heet en er worden dus veel korte kleren gedragen en ontblote delen van lichamen is geen taboe. Felle kleuren zijn toegestaan. 's Winters zijn felle kleuren alleen uitgesloten. De schutkleuren dienen voor een onopvallendheid waar de elfen veel waarde aan hechten. De kleren zijn 's winters erg warm en zijn bontgevoerd.


Voedselvoorziening

de elfen eten, in tegenstelling tot de wolfrijders, vaak omdat ze het lekker vinden. Vele fruiten en vleessoorten geven hen een doorvoed uiterlijk. De elfen slaan veel op en kennen, op een paar strenge winteromstandigheden na, geen hongersnood. De elfen roken en braden hun vlees, en eten af en toe wat rauw als de vuren in de winter of herfst niet willen starten als het vochtig is. Ze vinden het smerig, maar toch willen ze eten.
Soep maken ze doorgaans alleen 's winters en voor thee geldt hetzelfde verhaal. Er bestaat alleen een drank die in grote kruiken is opgeslagen, die ze altijd bijvullen en dat het Verhalenvertellers elixer heet. De elfen hebben een geheim ontdekt dat bijna gelijk staat aan alcohol. Door gist in de thee te doen creëerden de elfen een drank, die evenveel bij een verhalenverteller losbrengt als droombessen of droombessen wijn. Droombessen kennen ze echter niet.
Zo af en toe spoelen er dolfijnsoorten of haaien aan en dan wordt er een groot feestmaal gegeven. Alles van de dieren wordt gebruikt.

Wapens
Er zijn verschillende soorten wapens. Netten en stokken, bogen en speren, blaaspijpen en ga maar door. Er bestaan enkel geen kruisbogen of metalen wapens. Het geheim van metaal kennen ze niet, en trollen ook niet.

Jagers
Je mag nooit alleen jagen, want alleen de hoofdman weet het bos op zijn duimpje.

Vissen
Dit wordt op zee gedaan. Het verschilt per groep waar ze vissen. Er is een vissersgroep onder leiding van Stekelvis als Visleider, die in drie bootjes vissen gaan vangen met netten en speren. Af en toe raken de elfen per ongeluk een afgedwaalde walvis of een haai, en dit is erg gevaarlijk voor de bootjes en de inzittenden.

Verzamelen
Er zijn twee verzamelaars, Golfbreker en Schelpenwit. Deze zorgen voor fruit, noten, kruiden, theebladeren, en eventueele specerijen. Schelpenwit is gespecialiseerd in het vinden van eieren zonder embryo. Door op het ei te kloppen kan ze horen of dat het vol, of bijna leeg is. Tijdens de herfst zijn Schelpenwit en Golfbreker bijna continu bezig met verzamelen. En als het weer niet erg toelatend is, krijgen zij hulp van eventueele welwillende stamleden.


Tradities

Erkenning
Erkenning is een fenomeen dat gevierd moet worden. Iedereen van de stam komt bij elkaar in de Stamhoofd Boom en er wordt een vuur aangestoken en feestelijk gegeten. De twee erkende elfen krijgen het zegen van hun Hoofdman en er worden vele erkennings verhalen verteld.
Erkenning wordt door mij bepaalt. Erkenning geeft niet om levens- of liefdesgezellen, en is een instinct van de elfen. Twee elfen die elkaar erkennen, moeten paren om daaruit een gezonde baby te krijgen. Erkenning kiest twee elfen die een sterk jong kunnen voortbrengen.
Erkenning is een telekynese die ervoor zorgt dat twee elfen, door het 'zien' van elkaars zielnaam in de ander zijn ogen, een band creëren, welke ervoor zorgt dat alleen die twee kunnen paren. Paren met een ander om de erkenning te breken heeft dus geen zin.

Geboorte
De geboorte van een kind is bijna onmogelijk, en daardoor een nog groter fenomeen dan erkenning. Het komt namelijk vaak voor dat de baby het niet overleeft, door de fysieke omstandigheden van de vrouwen. De elfen weten echter niet dat het daardoor komt.
Bij de geboorte maken de ouders van het kind bekend hoe het zal heten. Maar vaak bij dit feest is de moeder niet aanwezig, en past de Heler erop dat de moeder veel rust krijgt en goed eet.

De Dood
Ondanks dat het geen verrassing is voor de elfen, treuren zij toch om hun verlorenen. De dode krijgt een sluier van doorzichtig zijde, wat is gesponnen van zijderupsen. Door het lichtelijk witte zijde kun je de elf wel zien, maar niet de verbleekte huid, en de grauwe uitdrukking die er vaak op staat geschreven.
De elfen drukken de ogen van hun overledenen dicht en leggen er twee schelpen op, zodat de doden hun verdriet niet hoeven te zien. De dode wordt op een soort van draagbaar gedragen door zijn/haar familieleden en dichtstbij staanden. De draagbaar wordt met een laatste groet op de zandbanken van het strand gelegd en het water opgeduwd. Door de golven word de dode meegenomen, totdat het te doorweekt is en zinkt. Soms komen de elfen de aangespoelde draagbaren van hun doden op het vruchten eiland tegen, Mocht dit gebeuren, dan nemen ze deze mee en laten hem midden in de zee zinken.

Verhalen feest
In de winter wanneer het koud wordt, vinden elfen het fijn om bezig gehouden te worden om warm te blijven. Daarom komt iedereen bijeen in de Stamhoofd Boom en de verhalenverteller vertelt vele verhalen. Er worden warme dranken gedronken en gedroogd vlees gegeten. De kleintjes zitten vaak het dichtst bij de verhalenverteller en luisteren vol aandacht, terwijl de ouderen vaak dicht tegen elkaar aankruipen en gewoon toekijken.

Dansfeest
Wanneer het hartje zomer is, wordt er een dansfeest georganiseerd. Hierbij worden de kinderen te bed gedaan en de ouderen dansen in de Stamhoofd Boom om het vuur in schaarse danskledij. Na het dansfeest, waarbij veel wordt gedronken en gegeten, gaat het feest voor sommigen door, die ervoor kiezen in hun holen te vrijen.